Reklama
Reklama

Kontakt

Razem łatwiej i skuteczniej
 

Społeczność, grupa i wewnętrzne w niej interakcje są tymi elementami życia, które kształtują kompetencje poznawcze, zdolności praktyczne oraz określone postawy. Trudno jest nauczyć kogoś współpracy nie stymulując jej. Podobnie jest z decyzyjnością i odpowiedzialnością. Wymienione konstrukcje wymagają obecności drugiego człowieka oraz stworzenia warunków do parataktycznych ćwiczeń.  Podczas realizacji wielu warsztatów edukacyjno-wychowawczych w różnych placówkach oświatowych dało się wyraźnie zauważyć i odczuć brak tych umiejętności wśród dzieci i młodzieży. Uczniowie mieli ogromne trudności z tym aby podzielić sią na zespoły i w nich współpracować. Źle reagowali na narzucony podział i jednocześnie sami nie potrafili doprowadzić do tego aby powstały grupy robocze. Niemal zawsze ktoś pozostawał sam, bez zaproszenia do współpracy. Odniosłam wrażenie, że młodzi ludzie nie mają zbyt częstych okazji do pracy zespołowej zwłaszcza w losowych, przypadkowych grupach.  Współpracy można i warto uczyć już od początku edukacji przedszkolnej czy wczesnoszkolnej, bo daje wymierne atuty w postaci:

» wzmacniania wewnętrznych relacji,

» ujawniania mocnych stron i talentów,

» nauki odpowiedzialności,

» przygotowania do wystąpień publicznych,

» uczenia się od siebie nawzajem,

» szansy na pokonanie własnych ograniczeń np. nieśmiałości,

» zachęty do słuchania i dyskutowania

» nauki życzliwości i tolerancji.

 

          Najefektywniej zdolności współpracy uczymy się wtedy, gdy jest potrzeba realizacji celów z osobami które mniej znamy. Kiedy grupa jest przypadkowa i pojawiają się inne osoby niż zazwyczaj mobilizacja i uwaga zwiększa się, ponieważ na nowo trzeba zdefiniować role i podzielić zadania. Za każdym razem jest to inne doświadczenie komunikacyjne i interakcyjne. Żeby móc spełnić kryterium pracy uczniów w różnych grupach w myśl „losowości” zachęcam do skorzystania z niżej przedstawionych pomysłów.

BAZA POMYSŁÓW DZIELENIA NA GRUPY

kolorowe cukierki np M&M ; spinacze do ubrań, karteczki,

puzzle – można zrobić samemu z widokówek, zdjęć, plakatów (daje to możliwość dowolnego podziału nawet w sytuacji nieparzystej liczny uczniów),

miasta – paski papieru z wybranymi nazwami miast – uczniowie szukają między sobą tych z danego państwa i w ten sposób tworzą podgrupy,

postacie – uczniowie losują kartki z bohaterami lektur. Wspólny tytuł tworzy zespół. Podobnie można wykorzystać filmy i bajki,

Czarny Piotruś – losowanie kart przy podziale na pary,

Tribondy – przy podziale na trójki – szukanie wspólnego znaczenia np. rycerz-xero-obraz

Słowo - słowa pasujące do siebie np. Hiszpania – plaża – wakacje,

Memory – do podziału na pary,

Ilość liter w imieniu, nazwisku,

Sznurki – trzeba połączyć ze sobą 3,4 lub 5 różnych sznurków (co umożliwia tworzenie grup o nieparzystej liczbie osób). Nauczyciel trzyma sznurki w ten sposób żeby uczniowie widzieli tylko zwisające końce. Uczestnicy chwytają za nie, prowadzący uwalania górną część sznurków i tak powstają podgrupy.

 

oprac. Marta Brzozowska


Współpracujemy z :